Weten – Een Dooddromers Roman – Deel 1 (aflevering 4)

Weten is deel 1 van de (nog niet verschenen) serie over Dooddromers en Aardse Engelen en hun lot als pionnen in de strijd tussen goed en kwaad. Het speelt zich af in hedendaags Nederland. 
Hoofdthema: Staat het lot/jouw lot vast of kan je zelf je eigen lot kiezen?

Heb je een voorgaande aflevering gemist?
Klik hier voor aflevering 1.
Klik hier voor aflevering 2.
Klik hier voor aflevering 3.


8 december
Het kost me weken voordat ik mijn vader durf te confronteren. Iedere keer komt er wel weer iets of iemand tussen, waardoor ik niet meer durf. Maar de tijd begint te dringen, het vriest ’s nachts en Gosse blijft me pushen. Overal om me heen hoor ik hoopvolle wensen op een witte kerst. Julia probeert afstand te houden, ze wil me beschermen, maar dit lukt absoluut niet. Gosse’s aanwezigheid voel ik continu om me heen, ook als hij zich niet laat zien. In het begin vond ik dit eng, maar nu is het een rustgevende gedachte. Wanneer Julia en ik bij elkaar zijn, houdt Gosse een gepaste afstand, maar als ik alleen op mijn kamer zit, verschijnt hij en praat honderduit over zijn jaren als mens en beschermer. Van de Boze heb ik niets meer gezien, al is Gosse wel continu op zijn hoede, verdwijnt af en toe, om later terug te keren met verminderde energie. Hierna is hij een stuk minder spraakzaam en moet hij veel rusten.

Het is zaterdagochtend, mijn broers slapen nog en mijn vader zit de krant te lezen. Dit is mijn kans, er is geen goede manier om hierover te beginnen, dus ik begin maar gewoon.
‘Pa, wat hebben Aardse Engelen met ons te maken?’
Mijn vader knijpt met beide handen de krant fijn, sluit zijn ogen en laat zijn hoofd zakken.
‘Ik ben vanaf jouw geboorte al bang voor deze dag,’ zegt hij gepijnigd.
Ik ga tegenover hem zitten en duw de krant naar beneden.
‘Papa ik ben bang en ik moet het weten.’
Ik klink weer als een klein kind, maar ik ben ook bang en ik heb mijn vader nodig.
‘Ik weet, dat jij weet dat ik er niet bij ben aan je sterfbed, pa.’
‘Wanneer gebeurt het?’
‘Binnenkort.’
Mijn vader krijgt tranen in zijn ogen, hij kan me niet aankijken en staart naar de gekreukte krant.
‘Hoe snel?’
‘Wanneer de eerste sneeuw blijft liggen,’ zeg ik verslagen.
Er rolt een traan over zijn wang en hij legt zijn hand op die van mij. We blijven minutenlang zo zitten. Dan vraagt hij: ‘hoe weet je van de Aardse Engelen?’
‘Ik hou van haar.’
‘Uiteraard,’ zegt mijn vader en hij krijgt een bedenkelijke glimlach op zijn gezicht.
‘Wil je me alsjeblieft alles vertellen wat je weet? Ik begrijp zoveel niet.’
‘Je weet wat Aardse Engelen zijn?’
‘Ja.’
‘En wat hun taak is?’
‘Ja. Ik wil weten wat onze taak is en waarom wij ons niet meer aan deze taak houden.’
‘De Dooddromers en Aardse Engelen hebben altijd een sterke aantrekkingskracht gehad tot elkaar. Onze gave kan veel verder ontwikkeld worden dan alleen de dromen van onszelf. Met de juiste training kun je ook dromen over de dood van anderen. Of zelfs dromen manipuleren.’
‘Wat? Hoe dan?’
‘Concentratie is erg belangrijk en je moet sterke gevoelens hebben voor die persoon, zowel positief als negatief.’
‘Droom jij over mama’s dood?’
‘Soms,’ zegt mijn vader, ‘maar dat houd ik voor me.’
‘En mijn dood? Heb je die gezien?’
Het idee dat mijn vader al jaren weet wat me te wachten staat, maakt me bang en boos tegelijkertijd. Ik wil niet dat hij deze last bij zich draagt, maar als hij het al die tijd geweten heeft dan had hij me moeten helpen.
‘Nee. Mijn gave is niet zo ver ontwikkeld. Ik moet daadwerkelijk naast iemand slapen en diegene aanraken om de dooddroom te krijgen en dan nog lukt het niet altijd. Er zijn Dooddromers geweest die iemand alleen meer aan hoefde te raken om de dood te zien. Zelfs zonder slaap. Mijn opa heeft me ooit verteld dat zijn overgrootvader de dooddroom kreeg als hij mensen te lang in de ogen aankeek. Die man is als kluizenaar in Drenthe gaan wonen. De verdere ontwikkeling van deze gave is niet iets goeds, het is het kwaad.’
‘Hoe bedoel je?’
‘Het is een kracht gemaakt door het Kwaad, niet door het Goed.’
‘Wat, maar, waarom, hoe?’
‘Wij kunnen weten wanneer mensen doodgaan. Dat geeft ons ontzettend veel macht.’
‘Dus ik ben een dienaar van de Boze? Een volgeling en brenger van het Kwaad?’ roep ik boos. Met een ruk duw ik mijn stoel naar achter en sta op. De stoel valt met een harde bonk op de houten vloer.
‘Ja en nee. Niet meer,’ probeert mijn vader.
‘Moet ik Julia doden? Is dat mijn taak?’
‘Heet ze Julia?’ zegt mijn vader afwezig en dan wat krachtiger: ‘Het is jouw keuze. De mens heeft altijd een keuze, zo zijn we gemaakt.’
‘Maar onze keuze wordt het sterkste beïnvloed door het Kwaad?’
‘Nee, wij worden zwaarder op de proef gesteld. Wij zijn goed, jij bent goed, Thomas, echt waar. Onze gave komt alleen van het Kwaad, maar de manier waarop je het wel of niet gebruikt is aan jou. De opa van mijn opa heeft zijn kinderen geleerd dat ze een keuze hebben. Vanaf dat moment is onze tak van de Dooddromers gestopt met het expres door ontwikkelen van onze gave. Wij hebben al onze connecties met die wereld afgezworen en gekozen voor onszelf, los van het Kwaad.’
‘En de andere tak van de familie?’
‘Zij zijn ver van ons verwijderd.’
‘Dienen zij het Kwaad?’
‘Sommigen wel, de meesten wel. Niet zoals jij denkt, zij aanbidden Satan niet of zoiets, maar hun waarden en normen pakket is anders dan de meeste mensen. Opa Toon hield precies bij waar de andere Dooddromers waren en wat ze deden. Na zijn dood hebben mijn broers en ik ervoor gekozen ook hier afstand van te doen. Wij willen niets met die wereld te maken hebben.’
‘Wat betekent het volgens jou dat ik er nu weer ingezogen wordt?’
‘Je liefde voor Julia, bedoel je?’
‘Mijn dood voor Julia,’ zeg ik zachtjes.
‘Je dood-‘
‘Kan ik mijn dood wijzigen?’
‘Nee, dat kun je niet,’ mijn vaders stem breekt.
Hij staat op en slaat zijn armen om me heen. Zijn omhelzing is zo stevig dat de meeste lucht uit mijn romp gedrukt wordt. Wanneer ik mijn emoties bijna niet meer onder controle kan houden, word ik gered door Joris, die slaapdronken in zijn boxershort de keuken in komt.
‘Wie is er dood?’ vraagt hij verveeld.
Mijn vader laat me los, wrijft in zijn ogen en gaat weer zitten om in stilte zijn krant verder te lezen. Ik keer terug naar mijn kamer, waar Gosse op me zit te wachten. Hij heeft alles gehoord.
‘Interessante familie heb je,’ zegt hij vrolijk.

20 december
Er komt een flits, ik word ergens door geraakt, val achterover en breek door het ijs. Ik zie mezelf in paniek onder het ijs verdwijnen.
     Ondanks de kou, schrik ik badend in het zweet wakker en trap de dubbele dekens van me af. Alsof ik het al weet, sta ik op en loop naar mijn raam. Wanneer ik de gordijnen aan de kant schuif zie ik kleine sneeuwvlokken door de lucht dwarrelen. Vanuit mijn hart brandt de onmacht door mijn lichaam. Mijn handen beginnen te trillen en ik pers mijn lippen op elkaar om niet te huilen. Zo stil mogelijk loop ik naar de slaapkamer van mijn ouders. Nog voordat ik hem kan wekken opent mijn vader zijn ogen. Zonder een woord te spreken, staat hij op, slaat zijn arm om me heen en begeleidt me terug naar mijn slaapkamer. Daar ziet hij door het open gordijn de sneeuw. Hij plant mij neer op het voeteneind van mijn bed en opent het raam. De koude winterlucht dringt mijn kamer binnen en zorgt voor een nog intenser rillen van mijn lichaam.
‘Het blijft niet liggen,’ zegt mijn vader overduidelijk opgelucht.
Hij sluit het raam en komt naast me zitten.
‘Het blijft niet liggen, lieverd,’ zegt hij nogmaals.
‘Maar dat gaat niet lang meer duren’ zegt Gosse ineens, terwijl hij verschijnt.
Mijn vader weet een gil te onderdrukken, maar springt wel op van het bed.
‘Pa, dit is Gosse. Gosse pa,’ zeg ik emotieloos.
Mijn vader steekt zijn hand uit, maar bedenkt dat deze niet geschud kan worden en trekt hem weer in. Hij probeert zo nonchalant mogelijk te reageren op de geest die in mijn kamer is verschenen en zegt: ‘Aangenaam kennis te maken. Mijn naam is Gerard.’
‘Aangenaam, Gerard,’ zegt Gosse vrolijk en vervolgt tegen mij: ‘De Boze groeit krachtiger. Julia’s bescherming neemt af. Ze heeft me nodig.’
‘Ga maar,’ zeg ik.
‘Ik wil jou niet geheel onbeschermd achterlaten,’ twijfelt Gosse, ‘ik heb het mijn engeltje beloofd.’
‘Jij bent een Beschermer,’ zegt mijn vader, alsof hij net pas alle puzzelstukjes op hun plaats heeft gelegd.
‘Zeker,’ zegt Gosse trots, ‘al tweehonderdvijftig jaar.’
‘En jij beschermt mijn zoon? Een Dooddromer?’
‘Alleen op verzoek van mijn engeltje. Al moet ik zeggen dat hij en jullie gezin anders is dan de meeste Dooddromers die ik heb ontmoet in mijn tijd. Het is een goed jong.’
‘Dat is hij zeker,’ zegt mijn vader, ‘En Julia?’
‘Bijna achttien jaar, al zal ik niet zeggen op welke datum.’
‘Zeg het maar gewoon,’ zeg ik boos, ‘we weten toch allemaal dat het er aankomt.’
‘Thomas,’ zegt Gosse streng, ‘we weten allemaal dat je binnenkort doodgaat, daar ga ik niet omheen draaien, maar er blijft altijd een keuze. Je mag de precieze datum niet weten, omdat je dan andere keuzes gaat maken.’
‘Dus ik kan mijn eigen dood wel veranderen,’ roep ik hoopvol en ik spring op.
‘Niet dat wij weten,’ zegt Gosse, niet overtuigend.
‘Jawel, er is wel een manier. En die ga ik vinden!’
‘Julia heeft mijn bescherming hard nodig. Ik kan niet hier blijven.’
‘Ga maar,’ zegt mijn vader, ‘ik houd het hier in de gaten.’
Gosse en mijn vader bespreken nog een aantal dingen, maar ik luister niet meer. Er is een manier om mijn dooddroom te overleven en die ga ik vinden.


Klik hier om verder te lezen in aflevering 5

© M. MEIJER – SEPTEMBER 2014
NIETS VAN DEZE BLOG MAG, ZONDER TOESTEMMING VAN DE AUTEUR, VERMENIGVULDIGD WORDEN.

3 gedachten over “Weten – Een Dooddromers Roman – Deel 1 (aflevering 4)

  1. Pingback: Weten – Een Dooddromers Roman – Deel 1 (aflevering 3) | imagination opens worlds

  2. Pingback: Weten – Een Dooddromers Roman – Deel 1 (Aflevering 6) | imagination opens worlds

  3. Pingback: Weten – Een Dooddromers Roman – Deel 1 (Aflevering 5) | imagination opens worlds

Reageer hierop met een eigen hersenspinsel

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s