Doorlezen of stoppen: ‘That’s the question’

doorgaan of stoppen

doorgaan of stoppen

Divergent (deel 1): geniaal geweldig. Voorspelbaar, maar ontzettend leuk om te lezen.

Insurgent (deel 2): vond ik nog voorspelbaarder, maar best aangenaam om te lezen met prima wendingen.

Allegiant (deel 3): nog meer van hetzelfde…

!!!SPOILER ALERT!!!

In deel 1 vroeg ik me al af wat er buiten het hek was en vond ik het raar dat niemand in het boek daarmee bezig was. Gelukkig komt dit in deel 2 naar voren. Maar in deel 3, wanneer ze eindelijk naar buiten gaan word ik alleen maar teleurgesteld! Ik ben nu halverwege en twijfel ten zeerste of ik het wel uit wil lezen.

Weer geheimen voor elkaar, terwijl ze dondersgoed weten dat ze de dingen beter eerlijk kunnen bespreken. Weer een regime dat ze omver gaan werpen (de derde al of vierde? Ik ben de tel kwijt). Ineens moet je bij de hoofdstukken gaan opletten wie er nu weer in de ik-persoon praat. Een fenomeen waardoor ik bij hoofdstuk twee meteen de grootste spoiler ooit vermoedde (welke ik vandaag bevestigd kreeg, toen ik aan het bladeren was).

Nu de vraag: (voor de mensen die de boeken al uit hebben hoef ik hem niet te noemen en de enthousiastelingen die deze blog lezen, maar nog niet zo ver zijn: geen zorgen ik noem hem niet bij naam en toenaam, maar raden kan altijd): maakt deze spoiler de boeken beter of juist niet? Je gaat dit soort boeken lezen met een soort achterliggend idee (eind goed al goed). Is het dan verfrissend als een auteur er iets anders van maakt of wordt je boos aan het einde, omdat je juist uitging van de voorspelbaarheid van het verhaal? Ook al is die voorspelbaarheid overduidelijk en geeft het tevens een irritatiepunt. Of, bedenk ik nu ter plekke, is mijn irritatie niet de voorspelbaarheid, maar het feit dat in de drie boeken drie keer exact hetzelfde gebeurt?

Doorlezen of stoppen: ‘That’s the question’

4 gedachten over “Doorlezen of stoppen: ‘That’s the question’

  1. Ik heb deel 1 op het moment liggen maar hij blijft maar liggen omdat ik zoveel anders leuks te lezen heb.. hoe langer ie blijft liggen hoe minder zin ik heb om hem te lezen… Denk dat ik er nu eigenlijk niet meer aan begin….. :O)

    Like

    • Deel 1 is erg leuk hoor. En de andere delen ook, maar ik zou ze niet allemaal achter elkaar lezen, dat is echt een overkill. Zeker als je veel van dit soort boeken leest (zoals ik)

      Like

  2. Pingback: Fictional boyfriend tag | imagination opens worlds

  3. Pingback: Recensie: Divergent trilogie ∗∗∗ | imagination opens worlds

Reageer hierop met een eigen hersenspinsel

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s